بندهنوازی؛
امشبی که شبِ شماست رو میهمان شما شدن عجیب میچسبه. این وسط من موندم و روسیاهی که چه کنم! و چه بگم!. از سفره ی پر برکتِ شما نان و نمکی خوردن غایت آرزو و رویاست و هزار الحمدالله که حالا منِ کمترین دارم این رویا رو زندگی میکنم.

+ نوشته شده در یکشنبه ۹ مرداد ۱۴۰۱ ساعت 18:37 توسط نارنج دونه