همان داستان دیدنِ مدینه و مکه به سرم آمد، همان بُهت دیدار با مسجدالنبی و مسجدالحرام که تا پایان سفر با من ماند! اینجا بودم؛ در رواق های منزل شما و قدر ندانستم...
کابوس هایی که تا بیرون از خواب همراهم می آیند؛ تو بگو تا بدانم، منِ بیخبر بدانم که هنوز هم شبها از آخرین اتاقِ سمتِ چپِ آن خانه؛ همان اتاقِ شمالی، همان اتاقِ کوچکتر، آری همان، هنوز هم صدای چرخخیاطی می آید!
کابوس هایم نم پس داده به بیداری و تمام روحم خیسِ خیسِ از ترس و خستگی شده؛ کدام کابوسگیر حریف این همه سال قدمت است که نابود شد؛ والله هیچ کابوس گیری هیچ.